به گزارش روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران، سید اسماعیل علوی، از فعالیت ۳۰ بانک نشا در این شهرستان خبر داد و تأکید کرد این مراکز نقش محوری در توسعه کشاورزی مکانیزه و پایدار ایفا می‌کنند.

 

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان ساری اظهار کرد: بانک نشا مجموعه‌ای تخصصی است که با استفاده بهینه از فضا، امکانات و نیروی کار، امکان تولید صنعتی و انبوه نشاء برنج در سینی‌های مخصوص را فراهم می‌کند. نشاء تولیدی در این مراکز از مزایای قابل‌توجهی برخوردار است که از جمله می‌توان به قابلیت جابجایی آسان، مصرف حداقل بذر، آبیاری بهینه و کیفیت بالا اشاره کرد.

 

 به گفته این مسئول، این بانک‌های نشا در اوج فصل فعالیت، برای ۱۰ نفر اشتغال مستقیم و پایدار ایجاد کرده و زمینه اشتغال فصلی ۲۷۷ نفر از نیروهای کار محلی و متخصص را فراهم می‌آورند. همچنین، با بهره‌گیری از فناوری‌های روز، این مراکز سالانه قادر به تولید یک میلیون و 13 هزار و 500 اصله نشاء برنج با کیفیت و استاندارد مورد نیاز کشاورزان هستند. در این راستا، ۸۹ دستگاه ماشین‌آلات و تجهیزات در خدمت عملیات تولید و ارائه خدمات قرار دارد که به افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها کمک شایانی می‌کند.

 

مدیر جهاد کشاورزی ساری با اشاره به وجود 25 هزار و 322 هکتار اراضی شالیزاری در این شهرستان، خاطرنشان کرد: در روش سنتی، هنگام انتقال نشا از خزانه به زمین اصلی، آسیب‌های زیادی به نشا وارد می‌شود که در روش مکانیزه این مشکل مرتفع شده است. وی تصریح کرد: مکانیزاسیون کشاورزی موجب افزایش درآمد، کاهش هزینه‌های تولید و نیروی کار، کاهش مصرف بذر و افزایش راندمان تولید در کشت مکانیزه برنج می‌شود.

 

علوی با یادآوری اینکه شهرستان ساری و شالیکاران آن رتبه سوم تولید برنج استان مازندران را دارا هستند، افزود: توجه به روش‌های نوین کشت، موجب افزایش تولید و بهره‌وری بیشتر با حداقل مصرف منابعی مانند خاک و آب خواهد شد. وی تأکید کرد: هدف تنها تولید نشاء نیست، بلکه ارائه نشاءهای سالم و مقاوم، کاهش مصرف آب، افزایش بازدهی مزارع و بهبود پایدار درآمد کشاورزان از دستاوردهای کلیدی این پروژه است.

 

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان ساری در پایان، بانک‌های نشا را الگویی موفق برای توسعه کشاورزی مدرن و پایدار دانست و بیان کرد: با توسعه این روش، می‌توان گردش اقتصادی قابل‌توجهی با کمترین هزینه در صنعت کشاورزی ایجاد کرد. این اقدام گامی مؤثر در افزایش تولید ملی، حفظ منابع و ارتقای معیشت کشاورزان است.