به گزارش روابط عمومی سازمان جهادکشاورزی استان مازندران، برداشت دانه روغنی کلزا از ۱۴۲ هکتار از اراضی کشاورزی این شهرستان با موفقیت به پایان رسید. بر اساس گزارش‌های کارشناسی، در سال زراعی جاری ۲۴۱ تن محصول از این اراضی استحصال شده است.

 

مدیریت جهاد کشاورزی آمل با هدف پایداری تولید و ارتقای امنیت غذایی، برنامه‌های حمایتی ویژه‌ای از جمله تأمین بذور اصلاح‌شده و ارائه مشاوره‌های فنی تخصصی را برای بهره‌برداران این حوزه در دستور کار قرار داده است.

 

 مدیر جهاد کشاورزی شهرستان آمل، ضمن تأکید بر اهمیت اقتصادی این محصول، تصریح کرد: کلزا به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محصولات استراتژیک در چرخه تناوب زراعی، نقش بسزایی در حاصل‌خیزی خاک و کاهش آفات مزارع دارد. ثبت عملکرد ۲۴۱ تن در سطح ۱۴۲ هکتار، نشان‌دهنده ظرفیت بالای اقلیمی آمل برای توسعه کشت این دانه روغنی است و ما در تلاشیم با ارائه آموزش‌های علمی به کشاورزان و حمایت از زیرساخت‌های مکانیزاسیون، سطح زیرکشت این محصول را در سال‌های آتی به نحو مطلوبی افزایش دهیم.

 

وی در ادامه با اشاره به اهمیت خرید تضمینی این محصول افزود: حمایت از کشاورزان کلزاکار با هدف کاهش وابستگی به واردات روغن‌های خوراکی و دستیابی به خودکفایی ملی انجام می‌شود و این مدیریت تمام تلاش خود را برای تسهیل فرایند برداشت و انتقال محصول به مراکز خرید به کار بسته است.

 

مدیریت جهاد کشاورزی، توسعه کشت کلزا صرفاً یک فعالیت زراعی نیست، بلکه یک سیاست کلان راهبردی برای بخش کشاورزی منطقه است. اهمیت این موضوع را می‌توان در محورهای زیر خلاصه کرد:

 

۱. حفظ پایداری خاک: تناوب زراعی کلزا با غلات، موجب شکستن چرخه آفات و بیماری‌ها در مزارع گندم و جو شده و باعث افزایش حاصل‌خیزی و پایداری تولید در بلندمدت می‌گردد. ۲. امنیت غذایی: با توجه به نیاز کشور به روغن خوراکی و وابستگی به واردات، توسعه کشت دانه‌های روغنی از ارکان اصلی استقلال اقتصادی و امنیت غذایی محسوب می‌شود. ۳. بهره‌وری اقتصادی: با توجه به مصرف آب مناسب کلزا در مقایسه با بسیاری از محصولات دیگر و همچنین ارزش افزوده بالای آن، ترویج این کشت می‌تواند معیشت بهره‌برداران محلی را بهبود بخشیده و کشاورزی منطقه را به سمت اقتصادی‌تر شدن هدایت کند. ۴. مدیریت بهینه منابع: کشت کلزا در اراضی مستعد آمل، الگویی موفق برای بهره‌برداری بهینه از زمین‌های کشاورزی در فصل پاییز و زمستان است که موجب بهره‌وری حداکثری از پتانسیل‌های خاکی و اقلیمی منطقه می‌شود.